Mensahe sa ika-20 Anibersaryo ng Anakbayan
Ni Prof. Jose Maria Sison, Tagapangulong Tagpagtatag ng Kabataang Makabayan, Nobyembre 30, 2018
Mahal na mga kapwa aktibista,
Maalab na makabayang pagbati at pakikiisa sa inyo sa okasyon ng ika-20 anibersaryo ng pagtatatag ng Anakbayan ngayong Nobyembre 30, 2018. Pulang saludo sa inyo sa mga naipon ninyong tagumpay. Ang araw na ito ay makabuluhan sapagkat ating ipinagdiriwang ang ika-155 anibersaryo ng kapanganakan ni Andres Bonifacio, pangulo ng Katipunan, ika 54 anibersaryo ng Kabataang Makabayan at ika-20 anibersaryo ng Anakbayan!
Batay sa inyong kasalukuyang lakas, natitiyak ko na makakamit ninyo ang ibayong pagsulong at tagumpay. Tumpak ang inyong tema at panawagan: Pukawin , organisahin at pakilusin ang kabataang Pilipino at mahigpit na sumanib sa pakikibaka ng batayang masa! Lansagin ang papet, pahirap at pasistang diktadura ng rehimeng US-Duterte! Isulong ang pambansa-demokratikong pakikibaka na may sosyalitang perspektiba!
Tagapagmana kayo ng maluwalhati at maningning na bandilang pula ni Andres Bonifacio at ng Kabataang Makabayan. Laging umaasa ang sambayanang Pilipino na kayo ang magpapatuloy ng pambansang demokratikong rebolusyon. Kayo ang walang pagkasaid na pinagmumulan ng sariwang dugo, talino at giting para isulong at ipagwagi ang pambansa at panlipunang paglaya ng sambayanan.
Kayo ang nagpapatuloy sa papel ng Kabataang Makabayan bilang pangunahing legal na suporta sa uring manggagawa na namumunong uri sa rebolusyong Pilipino. Bilang kumprehensibong organisasyon ng kabataan, tinitiyak ng Anakbayan na makatulong sa pagpapatibay ng batayang alyansa ng mga uring manggagawa at magsasaka at sa paghimok sa iba pang makabayan at progresibong uri at saray ng lipunan para lumahok sa kilusang pambansa-demokratiko.
Tungkulin ninyong ipalaganap ang linya ng demokratikong rebolusyon ng bayan para baguhin ang lipunang malakolonyal at malapyudal. Pag-ibayuhin ang inyong tatag at militanteng paglaban sa rehimeng papet ni Duterte na garapal at labis-labis ang kataksilan, pagpatay, korupsyon at kasinungalingan. Kayo ay mayroong mapagpasyang papel sa pagpapabagsak sa rehimeng ito tulad noong 1998 hanggang 2001 nang ibagsak ang rehimeng Estrada.
Mayabang at mapanakot ang rehimeng Duterte. Akala nito kaya niyang sindakin ang sambayanang Pilipino at mga organisadong pwersa ng pambansa-demokratiko kilusan. Palatandaan ito ng makitid at marupok na batayan ng pakana ni Duterte na magpataw ng de-facto na batas militar at tiraniya hanggang sa pormal na deklarasyon ng batas militar para dayain ang halalan sa susunod na taon at isagawa ang pagpalit ng konstitusyon o chacha para sa pekeng pederalismo bilang maskara ng kanyang pasistang diktadurang pipili ng kanyang mga ahenteng rehiyonal at probinsyal mula sa hanay ng mga warlord at dinastiya.
Ngayon pa lang, masasabi nating bigo na ang mga taktikang-panakot ni Duterte sa sambayanang Pilipino. Sa simula pa lang ng Oplan Tokhang, naging kamuhi-muhi na si Duterte bilang mass murderer sa Pilipinas at sa buong daigdig dahil sa utos niya sa kanyang mga armadong alipuris na pumaslang sa mga sinususpetsa bilang user at pusher ng ilegal na droga sa hanay ng mahihirap. Ginawa niyang lalo pang kriminal at korap ang mga pulis. Pinakamasahol ay siya pala ang bagong supremo ng mga drug lord, katulong ang kanyang kompadreng si Peter Lim at anak na si Paolo Duterte.
Lalong bigo si Duterte sa kanyang all-out war sa ngalan ng Oplan Kapayapaan. Suklam na suklam sa rehimen ang masang Pilipino dahil sa mga panakot na pagpaslang sa mga magsasaka at pambansang minorya, mga lider ng anakpawis, mga aktibista katulad ninyo at mga tagapagtanggol ng mga karapatang tao tulad ng mga abogado, peryodista at mga relihiyoso. t Sa larangan ng armadong pakikibaka, bigong-bigo ang rehimen sa pakana nitong lipulin ang pwersang rebolusyonaryo, tulad ng partido ng uring manggagawa, ang hukbong bayan at ang pamahalaang demokratiko ng bayan.
Para magpatupad ng batas militar sa Mindanao, ibinuhos ni Duterte ang higit sa 70% ng AFP maneuver battalions. Pero malinaw na ngayon na bigo ang inaasam niya na madurog ang Bagong Hukbong Bayan bago magtapos ang 2018. At bigo na rin ang panibagong pag-asa niya na mangyayari ito bago Mayo 2019. Umiiral ang lahat ng pwersa at larangan ng NPA. Walang nagapi ni isang larangang gerilya ang mga armadong alipuris ni Duterte. Sa halip, dumarami ang mga taktikal na kontra-opensiba ng Bagong Hukbong Bayanhindi lamang sa Mindanao kundi maging sa Luson at Kabisayaan.
Ang pumapatay sa rehimeng Duterte sa mata at damdamin ng sambayanang Pilipino ay ang palipad na presyo ng mga batayang kalakal at serbisyo . Nangyayari ito dahil sa sira-ulong pagnanasa ni Duterte na magpalaki ng kita ng estadao sa pamamagitan ng buwis na tuwirang ipinatong sa mga batayang kalakal at serbisyo. Ang mga karaniwang tao ang pumapasan sa pinataas na buwis, hindi ang mga korporasyon at mayayaman.
Mas masahol pa rito, gagamitin ang pinalaking kita o kikil ng rehimen para pataasin at suhulan ang militar at pulis at gastusan ang mga kagamitan at operasyong militar upang supilin ang masa; para magtayo ng mga proyektong imprastruktura na madaling pagnakawan ng pamilyang Duterte at kanyang mga alipuris sa kongreso, at para bayaran ang lumalaking interes sa utang ng gobyerno mula sa ibayong dagat.
Dating ipinagmamalaki ni Duterte na taglay niya ang independyenteng patakarang panlabas at papalayo siya sa Estados Unidos. Sa katotohanan pinananatili niya ang mga tratado, kasunduan at kaayusan na nagpapatupad sa patuloy na dominasyong US sa Pilipinas. Gusto lamang pala ni Duterte ang dobleng dominasyon ng US at Tsina. Dito nalantad ang garapal na kataksilan ni Duterte.
Sa pagnanasa niyang makakuha ng ilang bilyong yuan na pautang na may mataas na interes mula sa Tsina para sa labis na pinataas na presyo ng mga proyektong imprastruktura, isinasangla ni Duterte ang soberaniya at patrimonya ng Pilipinas, lalo ang langis, gas at iba pang likas na yaman na may tinatayang halagang 60 trilyon dolares sa West Philippine Sea. Ibinasura niya ang ipinanalo ng Pilipinas na desisyon laban sa Tsina sa Permanent Court of Arbitration. 
Dapat na mas madaling ibagsak ang rehimeng Duterte kaysa rehimeng Estrada. Di hamak na mas marami at mas malaki ang mga krimen ni Duterte ngayon kaysa kay Estrada noong 2001. Sa hanay ng militar at pulis, ayaw ng marami ang paboritismo niya para sa mga kapwa niyang kriminal at mahilig sa pabuyang pera at promosyon. Ayaw nilang ginagawang private army ni Duterte ang AFP at PNP. Ayaw din nila na ibinibenta niya ang soberanya at patrimonya ng Pilipinas at sa Tsina.
Natitiyak natin na babagsak ang rehimeng Duterte sa oras na makatipon ang kilusang pambansa-demokratiko at malapad na nagkakaisang hanay ng daan-daang libo o milyun-milyon katao sa mga lansangan na sasabayan ng malaking bahagi ng AFP at PNP ng pag-urong ng suporta mula kay Duterte. Nangayari ito sa panahon ni Marcos noong 1986 at sa panahon ni Estrada noong 2001. Maaring mangyari rin ito sa panahon ni Duterte.
Bagamat matatag nang layunin ng kilusang pambansa-demokratiko ang paglansag sa rehimeng Duterte, may patakaran pa rin ang NDFP na maging bukas sa usapang pangkapayapaan. Ang layunin nito ay para himukin si Duterte na itigil ang kanyang de-facto martial law at pasistang diktadura at sumangayon sa mga repormang sosyal, ekonomiko at pulitikal para maging batayan ng makatarungan at matibay na kapayapaan.
Pero kung patuloy ang all-out war niya, walang mapagpipiliaan ang sambayanang Pilipino at mga pwersang rebolusyonaryo kundi paigtingin ang digmang bayan hanggang pabagsakin ang rehimeng Duterte at sa proseso ng rebolusyonaryong paggapi sa naghaharing sistema ng mga malaking komprador, asendero at burukratang kapitalista.
Mabuhay ang Anakbayan!
Pakilusin ang kabataang Pilipino!
Ibagsak ang rehimeng US-Duterte!
Isulong ang kilusang pambansa-demokratiko!
Mabuhay ang sambayanang Pilipino!
